قول شما هم به غير علم است و همين اعتراض به شما وارد است حال هرجوابى در آنجا بما بدهيد ما هم در شبهه حكميه تحريميه به شما خواهيم داد و ثانيا آقايان اخباريين به نظر شما كه ظواهر قرآن در حق ما حجّت نيست . پس به چه مجوزى طبق آنها فتوى مىدهيد ؟ و ثالثا قول اصوليين به برائت و اباحه شرعيه در شبههء تحريميه و فقدان نص موضوعا و تخصصا از اين آيات بيرون است زيرا كه قول ما به غير علم نيست . بلكه عن علم است زيرا كه به حكم ادله اربعه ما يقين به برائت ظاهريه داريم و بر طبق علم فتوى مىدهيم . ب : آياتيكه ما را دعوت به نهايت درجه تقوى و مجاهدت و . . . نموده و از القاء نفس در تهلكه نهى فرموده از قبيل : « اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ » ، « جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ » ، « وَ لا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ » ، « فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ » و . . . كيفيت استدلال : آيات مذكور مىگويد : نهايت درجه تقوى و مجاهدت را داشته باشيد و لا ريب در اينكه اين مرتبه با اجتناب از مشتبهات حاصل مىشود پس به حكم اين آيات احتياط واجب است . جواب اصوليين : اوّلا همان جواب نقضى و ثانيا همان جواب مبنائى و ثالثا مىگوئيم : فتواى اصوليين بر برائت چون به حكم ادله قطعيه است منافاتى با تقواى الهى ندارد و موجب القاء در هلاكت نيست و رابعا اين اوامر به قرينهء حق تقاته ، حق جهاده و . . . بر استحباب حمل مىشود نه وجوب زيرا كه حد واجب تقوى و مجاهدت كمترين مرحله آنست و مازاد آن فضل و كمال و مستحب است پس اخباريين از آيات طرفى نبستند .